Ψυχική οδύνη θάνατος συνεπιβάτη

Ψυχική οδύνη λόγω θανάτου συνεπιβάτη σε τροχαίο

apozimiosi-thanato-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,psihiki-odini

Δικαιούται αποζημίωση ο ανήλικος  υιός συνεπιβάτη για την ψυχική οδύνη που υπέστη από το θάνατο της μητέρας του στο τροχαίο ατύχημα;

Στην περίπτωση που θα εξετάσουμε ένα αυτοκίνητο προσέκρουσε στις μπάρες του στηθαίου λόγω απώλειας του ελέγχου του αυτοκινήτου από τον οδηγό του, ο οποίος είχε αναπτύξει υπερβολική ταχύτητα. Τραγική συνέπεια του ατυχήματος ο  θάνατος της συνεπιβάτη η οποία ήταν σύζυγος του υπαίτιου οδηγού και μητέρας του ανήλικου τέκνου τους.

Δικαιούται αποζημίωση για την ψυχική οδύνη του το ανήλικο τέκνο που έχασε τη μητέρα του σε θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα που προκάλεσε ο οδηγός πατέρας του;

Ας δούμε μαζί την απάντηση:

Την …….. και περί ώρα ….. ο Y….. οδηγώντας το υπ’ αριθ. κυκλ …. Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, εκινείτο επί της O…… με κατεύθυνση από Α…. προς B….., στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας.

Στο όχημα αυτό επέβαιναν ως συνεπιβάτης η μητέρα του εκπροσωπουμένου από τον ενάγοντα  δυνάμει της υπ’ αριθμ. …. απόφασης του Δικαστηρίου τούτου ανηλίκου , καθήμενη στη θέση της συνοδηγού καθώς και ο ίδιος ο ανήλικος καθήμενος στα πίσω καθίσματα.

Η εν λόγω οδός στο σημείο του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος είναι οδός διπλής κατεύθυνσης με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και συνολικό πλάτος οδοστρώματος του ρεύματος προς Β…. 11 μέτρα και εμφανίζει ελαφρά δεξιά κλίση στο ρεύμα αυτό (προς Β….).

Κατά τον προαναφερόμενο χρόνο ήταν νύχτα, ο υπάρχων τεχνητός φωτισμός ήταν ανεπαρκής, η κυκλοφορία οχημάτων ήταν αραιή και πεζών ανύπαρκτη, η ορατότητα δεν περιοριζόταν και οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές.

Το ανώτατο όριο ταχύτητας ορίζεται σε 130 χλμ/ώρα, όπως όλα τα ανωτέρω αναφορικά με τη διαμόρφωση της οδού και τις επικρατούσες συνθήκες αναφέρονται στην από …… έκθεση αυτοψίας και το συνοδεύον αυτή πρόχειρο σχεδιάγραμμα.

Φθάνοντας ο Υ… στο ύψος του … χλμ. της ως άνω οδού και οδηγώντας με υπερβολική για τις επικρατούσες συνθήκες ταχύτητα (ήταν νύχτα με ανεπαρκή τεχνητό φωτισμό) την οποία δεν μείωσε ενόψει της δεξιάς κλίσης της οδού στο ρεύμα πορείας του από αμέλεια και ανεπιτηδειότητα περί την οδήγηση απώλεσε τον έλεγχο του οχήματός του το οποίο εξετράπη της πορείας του προς τα δεξιά και προσέκρουσε με σφοδρότητα στο σιδερένιο στηθαίο της οδού στο δεξιό άκρο αυτής όπου αφού στρέβλωσε μερικά από τα σιδερένια κιγκλιδώματα, τέσσερα από αυτά πέρασαν μέσα από την καμπίνα του οδηγού, με συνέπεια τον τραυματισμό του ιδίου του οδηγού και του ανήλικου υιού του καθώς και της συνοδηγού , ο οποίος απέβη θανατηφόρος για την τελευταία…

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η θανούσα Θ…. ηλικίας … ετών κατά το χρόνο του συμβάντος ήταν άνθρωπος υγιής και δραστηριοποιούνταν επαγγελματικά στον κλάδο των ….. επιχειρήσεων (ήταν εταίρος κατά ποσοστό 50% και διαχειρίστρια στην εταιρεία “Ε….” που είχε σκοπό την άσκηση επιχείρησης ………

Ο αιφνίδιος απρόσμενος και βίαιος θάνατός της προκάλεσε κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας στον ανήλικο υιό της Δ….. βαθιά θλίψη, ο οποίος συνδέονταν με αυτήν με αγάπη, στοργή και στενό ψυχικό δεσμό.

Ενόψει των ανωτέρω και ιδίως των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο τροχαίο ατύχημα, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου Υ.., της ηλικίας της θανούσας (42 ετών) και του ανηλίκου υιού της Δ…(8 ετών), του ψυχικού άλγους που αυτός υπέστη συνεπεία του αιφνιδίου θανάτου του προσφιλούς του προσώπου καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης του ανηλίκου, εκτός της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εκπροσωπούμενος από τον ενάγοντα ως άνω ανήλικος υπέστη ψυχική οδύνη, προς αποκατάσταση της οποίας πρέπει να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης να του καταβάλει ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 250.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο (άρθρο 932 Α.Κ.).

Θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, το ανήλικο τέκνο δικαιούται αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης για το θάνατο της συνεπιβάτη μητέρας του από τροχαίο ατύχημα.

Ψυχική οδύνη συζύγου αδελφών θανατηφόρο τροχαίο

Ψυχική οδύνη συζύγου και αδελφών σε θανατηφόρο τροχαίο 

apozimiosi-thanato-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,psihiki-odini

Πώς αποζημιώνεται χρηματικά η ψυχική οδύνη της συζύγου και των αδελφών του θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος;

Ας δούμε ένα απόσπασμα από δικαστική απόφαση που εξετάζει τα ποσά ψυχικής οδύνης που επιδικάστηκαν στα αδέλφια και στη σύζυγο του θύματος:

«Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δικάζοντας επί της από …. έφεσης του εκκαλούντος ΝΠΙΔ με την επωνυμία «Επικουρικό Κεφάλαιο» και της αντέφεσης που άσκησαν με τις προτάσεις τους οι εφεσίβλητες και ήδη αναιρεσίβλητες κατά της …… απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου …  επιδίκασε σε αυτές χρηματική ικανοποίηση για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν από το θάνατο συγγενούς τους (συζύγου και αδελφού) ποσά 40.000 ευρώ για την πρώτη, 25.000 ευρώ για τη δεύτερη και 15.000 ευρώ για καθεμία των λοιπών, απέρριψε κατ’ ουσίαν την έφεση και δέχτηκε την αντέφεση, επιδικάζοντας, αντίστοιχα, 100.000, 60.000, 40.000 και 40.000 ευρώ για την ίδια αιτία.

Αρνήθηκε δε να εφαρμόσει τις ανωτέρω διατάξεις του Ν. 4092/2012 ως αντίθετες στο Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και την ΕΣΔΑ. Κατά την κρατήσασα δε στο Δικαστήριο γνώμη της εκ τεσσάρων (4) εκ των μελών του απαρτιζομένης πλειοψηφίας, έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε το νόμο και πρέπει οι από το άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ. αντίθετοι δεύτερος και τρίτος κατά σειρά λόγοι της αναίρεσης να απορριφθούν ως αβάσιμοι.»

Παλαιότερα είδαμε περιπτώσεις επιδίκασης χρηματικών ποσών για την ψυχική οδύνη τέκνου και την ψυχική οδύνη δισέγγονων από θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα .

Θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για υπόθεση αποζημίωσης ψυχικής οδύνης από θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα ;

Απάντηση: Η αποκατάσταση της ψυχικής οδύνης αδελφών και συζύγου από το θάνατο του θύματος σε τροχαίο ατύχημα γίνεται με εύλογα χρηματικά ποσά αποζημίωσης της ψυχικής οδύνης

Θανατηφόρο τροχαίο οδηγού μοτοσικλέτας ταχύτητα 130χλμ

Θανατηφόρο τροχαίο οδηγού μοτοσικλέτας με ταχύτητα 130χλμ

apozimiosi-thanato-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,trohaio-motosikleta

Ευθύνεται για το τροχαίο ατύχημα και το θανάσιμο τραυματισμό του ο οδηγός της μοτοσικλέτας που  κινούνταν με ταχύτητα 130 χλμ/ώρα;

Ήταν νόμιμη ή υπερβολική η ταχύτητα των 130 χλμ/ώρα με την οποία κινούνταν ο οδηγός της μοτοσικλέτας ο οποίος τραυματίστηκε θανάσιμα;

Ας δούμε πώς αντιμετώπισε η δικαστική απόφαση  την περίπτωση συνυπαιτιότητας του οδηγού της μοτοσικλέτας θύματος του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος που συνέβη όταν προπορευόμενο αυτοκίνητο άλλαξε λωρίδα και εισήλθε από τη μεσαία στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας αποκλείοντας την πορεία της μοτοσικλέτας που κινούνταν μεν πιο πίσω αλλά με ταχύτητα 130 χλμ/ώρα :

«Ο Δ…. οδηγώντας την με αριθμό κυκλοφορίας … μοτοσικλέτα εκινείτο στην αριστερή λωρίδα της Ν.Ε.Ο. …… η οποία έχει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας με κατεύθυνση από … προς … και πλησίαζε προς την χιλιομετρική θέση …. της ως άνω οδού.

Στην ως άνω θέση η ως άνω οδός είναι ευθεία, διπλής κατεύθυνσης με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και το όριο ταχύτητας ανέρχεται σε 130 χιλ/ώρα, ενώ κατά τον ως άνω χρόνο η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν μεγάλη, η ορατότητα δεν περιοριζόταν από φυσικά ή τεχνητά εμπόδια, ήταν ημέρα, καλοκαιρία και η κατάσταση της οδού ήταν ξηρά.

Την ίδια στιγμή στην ίδια οδό αλλά στην μεσαία εκ των τριών λωρίδων κυκλοφορίας αυτής, παράλληλα και ομόρροπα με τον ως άνω οδηγό της μοτοσικλέτας εκινείτο ο πρώτος εναγόμενος  Α……. οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας … ΙΧΕ αυτοκίνητο, μάρκας ……., που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία ……

Όταν ο πρώτος εναγόμενος έφθασε στη χιλιομετρική θέση ….. της ως άνω οδού, εντελώς απερίσκεπτα, ήτοι χωρίς να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς και να μην εκθέτει σε κίνδυνο τους λοιπούς χρήστες της οδού, επιχείρησε να αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας και να εισέλθει στην ίδια με τον ως άνω αποθανόντα οδηγό της μοτοσικλέτας αριστερή λωρίδα, χωρίς να βεβαιωθεί ότι μπορούσε να πράξει τούτο με ασφάλεια για τους λοιπούς ομόρροπα, όπισθεν ή παράλληλα αυτού, κινούμενους οδηγούς οχημάτων.

Το αποτέλεσμα ήταν να παρεμβληθεί στην πορεία του ως άνω οδηγού της μοτοσικλέτας που εκινείτο ομόρροπα προς αυτόν επί της ίδιας οδού αριστερά επί της αριστερής λωρίδας και όπισθεν ως προς την πορεία του και να συγκρουστεί με αυτή και δη με την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου του (οπίσθιο μέρος αυτού) με το εμπρόσθιο δεξιό μέρος της μοτοσικλέτας.

Όπως αποδείχθηκε από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα η ως άνω σύγκρουση έγινε υπό γωνία περίπου 15 μοιρών και δη ο αριστερός τροχός του αυτοκινήτου βρισκόταν στην αριστερή διαχωριστική γραμμή του μεσαίου ρεύματος του αυτοκινήτου ενώ το υπόλοιπο τμήμα αυτού είχε εισχωρήσει κατά το χρόνο της σύγκρουσης στην αριστερή εκ των τριών λωρίδων κυκλοφορίας όπου εκινείτο ο θανατωθείς οδηγός της μοτοσικλέτας, φράζοντας αιφνιδιαστικά σημαντικό σε έκταση τμήμα του ρεύματος κυκλοφορίας του τελευταίου.

Λόγω της σφοδρότητας της σύγκρουσης η μοτοσικλέτα, η οποία εκινείτο με ταχύτητα περίπου 130 χιλ/ώρα, εξετράπη της πορείας της και προσέκρουσε στις προστατευτικές μπάρες αριστερά του ρεύματος πορείας του και ο ίδιος ο οδηγός της μοτοσικλέτας εκτινάχθηκε από αυτήν και τραυματίστηκε θανάσιμα από την πρόσκρουση του σώματός του αρχικά στις μπάρες και εν τέλει στο οδόστρωμα.

Με βάση όλα τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου, A…….., ο οποίος δεν επέδειξε την απαιτούμενη στις συναλλαγές επιμέλεια, δηλαδή την αντικειμενικώς και αφηρημένως λαμβανόμενη επιμέλεια του συνετού ατόμου (οδηγού), μέσα στον κύκλο της εν λόγω δραστηριότητας του.

Ειδικότερα οδηγούσε το αυτοκίνητό του χωρίς την σύνεση και προσοχή που όφειλε και ενήργησε ελιγμό προς τα αριστερά προκειμένου να εισέλθει στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, χωρίς όμως προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού, οι οποίοι κινούντο πίσω, μπροστά ή πλάι του και ιδίως του θανατωθέντος οδηγού της μοτοσικλέτας, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση, την κατεύθυνση και την ταχύτητά του, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1, 19 παρ. 1 και 2 και 16 παρ. 3 και 21 παρ. 1 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, η παραβίαση των οποίων συνδέεται αιτιωδώς με την πρόκληση του τροχαίου ατυχήματος.

Στοιχεία που να θεμελιώνουν κάποια υπαιτιότητα του θανατωθέντος οδηγού της μοτοσικλέτας στην επέλευση του ατυχήματος δεν προέκυψαν από την εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού. Ειδικότερα η ενέργεια του πρώτου εναγομένου ήταν εντελώς αιφνίδια και μάλιστα τη στιγμή που βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από την μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο θανατωθείς ώστε ο τελευταίος να αιφνιδιαστεί πλήρως, ενώ δεν αποδείχτηκε ότι ο θανατωθείς οδηγός εκινείτο με ταχύτητα πέραν του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας των 130 χιλ/ώρα.

Σε άλλες αναρτήσεις μας έχουμε εξετάσεις περιπτώσεις υπαιτιότητας οδηγού μοτοσικλέτας χωρίς κράνος και άδειας οδήγησης και πεζού που διέσχιζε το οδόστρωμα εκτός διάβασης πεζών

Εδώ θα βρείτε σύνδεσμο επικοινωνίας με το γραφείο μας εάν σας απασχολεί κάποιο ζήτημα αποζημίωσης από τροχαίο ατύχημα

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν βαρύνεται με συνυπαιτιότητα λόγω υπερβολικής ταχύτητας ο οδηγός μοτοσικλέτας που κινούνταν με ταχύτητα 130 χλμ/ώρα σε θανατηφόρο τροχαίο οφειλόμενο σε αλλαγή λωρίδας αυτοκινήτου

Αποζημίωση απώλειας διατροφής ανηλίκου θάνατος μητέρας

Αποζημίωση απώλειας διατροφής ανηλίκου λόγω θανάτου της μητέρας

apozimiosi-eisodimata,apozimiosi-thanato-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,apozimiosi-ylikes-zimies-trohaio

Πώς αποζημιώνεται το δικαίωμα διατροφής του ανήλικου τέκνου του οποίου η μητέρα απεβίωσε σε θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα;

Το ανήλικο τέκνο δικαιούται διατροφή από τη μητέρα του. Όταν η μητέρα του χάσει τη ζωή της σε τροχαίο ατύχημα, το ανήλικο τέκνο χάνει τη διατροφή που δικαιούται.

Για την απώλεια του δικαιώματος διατροφής λόγω του θανάτου της μητέρας του το ανήλικο τέκνο δικαιούται αποζημίωση.

Ας δούμε τη δικαστική απόφαση επί  θανατηφόρου τροχαίου με θύμα μητέρα ανηλίκου και πώς αντιμετωπίστηκε το ζήτημα της αποζημίωσης του ανήλικου τέκνου για την απώλεια του δικαιώματος διατροφής λόγω του θανάτου της μητέρα του από το τροχαίο ατύχημα:

Ειδικότερα: Η θανούσα  Χ… είχε τελέσει νόμιμο γάμο με τον Χ…. (οδηγό του ζημιογόνου οχήματος) το έτος ….. και μαζί είχαν αποκτήσει ένα ανήλικο τέκνο, τον ενάγοντα Ο…. (γεννηθείς στις ….., ηλικίας, κατά το χρόνο θανάτου της μητέρας του 8 ετών και κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής 12 ετών. Η θανούσα, κατά τον χρόνο θανάτου της, ήταν ηλικίας 42 ετών.  

Πριν το ένδικο τροχαίο ατύχημα δραστηριοποιούνταν επαγγελματικά στον κλάδο τουριστικών επιχειρήσεων (ως πτυχιούχος των Τ.Ε.Ι. τμήματος Τουριστικών Επαγγελμάτων), όπως άλλωστε και δεν αμφισβητείται, και συγκεκριμένα ήταν διαχειρίστρια και συνεταίρος, κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου, στην εταιρία με την επωνυμία «…..» με σκοπό την άσκηση επιχείρησης πρακτορείου ταξιδιών, έκδοση εισιτηρίων κλπ., διατηρώντας προς τούτο τουριστικό γραφείο, ήταν δε υγιής, αρτιμελής και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, λαμβανομένης υπόψη της ηλικίας της και των πορισμάτων της επιστήμης περί του μέσου όρου της ανθρώπινης ζωής, θα ζούσε με πιθανότητα καθ’ όλο το επίδικο χρονικό διάστημα ήτοι από το έτος …. έως και το …., κατά το οποίο και θα εξακολουθούσε να ασκεί το ίδιο ως άνω επάγγελμα, αποκερδαίνοντας κατά μέσον όρο το ποσό των 3.000 ευρώ μηνιαίως.

Από την άλλη πλευρά, ο πατέρας του ανηλίκου, ηλικίας κατά το χρόνο του ένδικου τροχαίου ατυχήματος 41 ετών, είναι πτυχιούχος Πολυτεχνείου της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και ήταν μόνιμος υπάλληλος στην «…..», με μηνιαίες μικτές αποδοχές 4.100 ευρώ και καθαρές 2.100 ευρώ, όπως άλλωστε και δεν αμφισβητείται. Συνεπεία όμως του ως άνω τραυματισμού του στο ένδικο ατύχημα κατέστη ανίκανος προς εργασία και συνταξιοδοτήθηκε από το έτος …., λαμβάνοντας από το ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ ως σύνταξη ποσό, που ανέρχεται κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, σε 1.393,37 ευρώ μηνιαίως. Λόγω δε του θανάτου της συζύγου του, λαμβάνει, από τον Τομέα Ασφάλισης Ναυτικών και Τουριστικών Πρακτόρων (Ο.Α.Ε.Ε), αυτός μεν το ποσό των 109,50 ευρώ μηνιαίως ως σύνταξη, το δε ως άνω ανήλικο τέκνο τους το ποσό των 328,50 ευρώ μηνιαίως. Πέραν των ανωτέρω τόσον ο πατέρας όσον και ο ενάγων ανήλικος στερούνται οποιασδήποτε άλλης περιουσίας ή εισοδημάτων.

Εξάλλου, ο ανήλικος – ενάγων κατά τον χρόνο θανάτου της μητέρας του ήταν μαθητής του Δημοτικού στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια …., στη συνέχεια όμως φοιτά σε Δημόσιο Σχολείο, όπου κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής ήταν μαθητής της ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού. Επίσης παρακολουθεί α) ιδιαίτερα μαθήματα αγγλικής γλώσσας, αντί 120 ευρώ μηνιαίως ήτοι 1.440 ευρώ ετησίως, β) μαθήματα Ιστιοπλοΐας ως μέλος του ναυτικού Αθλητικού Ομίλου …., αντί συνδρομής ύψους 60 ευρώ μηνιαίως, ενώ συμμετέχει και σε Πρωταθλητικούς Αγώνες. Οι υπόλοιπες δαπάνες συντήρησης, ανατροφής και εκπαίδευσης είναι οι συνήθεις για παιδιά της ηλικίας του που ζουν υπό τις ίδιες με εκείνο συνθήκες. Ακόμη, ο ανήλικος κατά το χρόνο θανάτου της μητέρας του στερούνταν εισοδημάτων ή περιουσίας και δεν μπορούσε να διαθρέψει τον εαυτό  του με δικά του μέσα, αλλά διατρέφονταν από τους γονείς του.

Με βάση τις προεκτεθείσες οικονομικές δυνατότητες των τελευταίων, η ανάλογη διατροφή του ανηλίκου, προσδιοριζόμενη από τις ανάγκες του, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του, περιλαμβάνουσα όλες τις αναγκαίες για διατροφή ,  ένδυση, εκπαίδευση και ψυχαγωγία δαπάνες, διαμορφώνεται για το επίδικο χρονικό διάστημα από την άσκηση της αγωγής μέχρι και την ενηλικίωση του στις ……., στο ποσό των 1.000 ευρώ μηνιαίως, που κάλυπταν και οι δύο γονείς του από τις εργασίες τους, αλλά και με τις προσωπικές τους υπηρεσίες ο καθένας.

Από το ποσό αυτό, η μεν μητέρα του θα ζούσε και θα εξακολουθούσε να του παρέχει διατροφή , με βάσιμη πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, αν δεν μεσολαβούσε ο θάνατος της στο τροχαίο ατύχημα , ανερχόμενη (κατά την συμβολή της) σε 670 ευρώ μηνιαίως, ενώ κατά τα λοιπά συμμετέχει και ο πατέρας του με τα ως άνω εισοδήματα του και την προσφορά της προσωπικής του εργασίας για την περιποίηση και φροντίδα του, την οποία συνεισφορά και ο ίδιος ενάγων ανήλικος επικαλείται στην αγωγή του.

Έτσι, λόγω του θανάτου της μητέρας του στο τροχαίο ατύχημα το ανήλικο τέκνο της αποστερήθηκε την ανάλογη διατροφή , την οποία δικαιούται , ύψους, κατά τα προεκτεθέντα, 670 ευρώ μηνιαίως. Από το ποσό αυτό, όμως, πρέπει να αφαιρεθεί ποσό 328,50€, το οποίο μετά το θάνατο της μητέρας του λαμβάνει από τον ασφαλιστικό της φορέα (ΟΑΕΕ), όπως προαναφέρθηκε. Έτσι, αυτό (ανήλικο), εκπροσωπούμενο από τον ως άνω διορισθέντα με δικαστική απόφαση Ειδικό Επίτροπο ….., δικαιούται να λάβει ως αποζημίωση για τη στερηθείσα από την μητέρα του διατροφή το ποσόν των 341,5 € μηνιαίως, για το επίδικο χρονικό διάστημα, νομιμότοκα.»

Σχετικώς έχουμε δει πώς αποζημιώνεται μετά από θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα η ψυχική οδύνη του ανήλικου τέκνου και η ψυχική οδύνη των δισέγγονων .

Θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ζήτημα που αφορά αξιώσεις αποζημίωσης από θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα ;

Απάντηση: Ναι, το ανήλικο τέκνο δικαιούται αποζημίωση για την απώλεια του δικαιώματος διατροφής από τη μητέρα του που πέθανε σε τροχαίο ατύχημα

Οδηγός μοτοσικλέτας χωρίς άδεια οδήγησης και κράνος

Οδηγός μοτοσικλέτας χωρίς άδεια οδήγησης και κράνος

apozimiosi-thanato-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,trohaio-motosikleta

Αλλάζει η υπαιτιότητα για το τροχαίο ατύχημα εάν ο οδηγός της μοτοσικλέτες δεν είχε άδεια ικανότητας οδήγησης (δίπλωμα) και δεν χρησινμοποιούσε κράνος;

Η έλλειψη άδειας ικανότητας οδήγησης αποτελεί ποινικό αδίκημα και διοικητική παράβαση που τιμωρούνται από το νόμο με ποινή φυλάκισης και με πρόστιμα. Δεν μεταβάλει όμως την υπαιτιότητα για το τροχαίο ατύχημα. Υπαίτιος οδηγός είναι αυτός που παραβίασε τον ΚΟΚ, όχι ο οδηγός που δεν έχει άδεια ικανότητας οδήγησης.

Η μη χρήση προστατευτικού κράνους δημιουργεί συνυπαιτιότητα για τον οδηγό της μοτοσικλέτας ως προς τον τραυματισμό στο κεφάλι. Δεν επηρεάζει την υπαιτιότητα για το τροχαίο ατύχημα, ούτε την ευθύνη για τον τραυματισμό του οδηγού της μοτοσικλέτας σε άλλα σημεία του σώματός του.

Ας δούμε τα ανωτέρω συμπεράσματα μέσα από μια δικαστική απόφαση σε θανατηφόρο τροχαίο οδηγού μοτοσικλέτας:

«Το γεγονός ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας στερείτο άδειας ικανότητος οδήγησης δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με κάποια αμελή συμπεριφορά του που συντέλεσε στην πρόκληση του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος , ενώ η έλλειψη αυτή δεν ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή, ούτε μπορούσε αντικειμενικό να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων το επιζήμιο αποτέλεσμα, μόνη ενεργός αιτία του οποίου υπήρξε η αμελής συμπεριφορά του πρώτου εναγομένου, ο οποίος αν είχε ελέγξει, όπως όφειλε, την κίνηση στην αριστερή λωρίδα πριν εισέλθει σε αυτήν, θα είχε αποφύγει τη σύγκρουση.  Επομένως πρέπει να απορριφθούν ως ουσία αβάσιμα τα εκ μέρους των εναγομένων προβαλλόμενα περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του θανατωθέντος οδηγού της μοτοσικλέτας στην πρόκληση του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος.

«Εξαιτίας του ατυχήματος ο οδηγός της μοτοσικλέτας υπέστη αιμορραγικές διηθήσεις βρεγματικών και ινιακής περιοχής, συντριπτικά κατάγματα πρόσθιου, μέσου και οπίσθιου κρανιακού βάθρου, υπαραχνοειδή αιμορραγία ημισφαιρίων του εγκεφάλου και της παρεγκεφαλίδας, διάσπαρτες αιμορραγικές θλάσεις των μετωπιαίων και βρεγματικών λοβών, κατάγματα πλευρών άμφω, κάκωση θωρακικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, αιμοθώρακα άμφω, ρήξη πνευμόνων άμφω, ρήξη σπληνός, ρήξη αριστερού νεφρού, θλάσεις εντέρου και ενδοπεριτοναϊκή αιμορραγία κοιλίας, συνεπεία των οποίων επήλθε ο θάνατός του ακαριαία. Οι σοβαρές σωματικές κακώσεις του θανατωθέντος, που επικεντρώνονται κυρίως στην κεφαλή, θα αποφεύγονταν ή θα ήταν σαφώς ελαφρότερες με τη χρήση του προστατευτικού κράνους . Συνεπώς η προβληθείσα ένσταση των εναγομένων συντρέχουσας αμέλειάς του στην έκταση της ζημίας του πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη για ποσοστό 30%, καθόσον ο θανών δεν έφερε προστατευτικό κράνος «.

Σε άλλες μας αναρτήσεις είχαμε εξετάσει την συνυπαιτιότητα οδηγού μοτοσικλέτας με ταχύτητα 130 χλμ και οδηγού που τελούσε υπό την επίδραση τοξικών ουσιών .

Εάν σας απασχολεί κάποια υπόθεση τροχαίου ατυχήματος μπορείτε να επικοινωνήσετε με το γραφείο μας ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο επικοινωνίας .

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η μη χρήση κράνους οδηγού μοτοσικλέτας ή η έλλειψη άδειας οδήγησης δεν μεταβάλουν την υπαιτιότητα για το τροχαίο ατύχημα

Ψυχική οδύνη δισέγγονων θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα

Ψυχική οδύνη δισέγγονων σε θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα

apozimiosi-thanato-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,psihiki-odini

Δικαιούνται κάποιο χρηματικό ποσό για ψυχική οδύνη τα δισέγγονα του θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος;

Τα δισέγγονα του θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος περιλαμβάνονται στους συγγενείς που δικαιούνται αποζημίωση για τη χρηματική ικανοποίηση της ψυχικής οδύνης που υπέστησαν από το θάνατο του προπάππου τους σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα .

Για την ακρίβεια αποζημίωση  για ψυχική οδύνη δικαιούνται όλοι οι σε ευθεία γραμμή (ανιόντες, κατιόντες) εξ αίματος συγγενείς του θανόντος, οι  εξ αίματος εκ πλαγίου μέχρι δεύτερου βαθμού συγγενείς και οι μέχρι πρώτου βαθμού συγγενείς  εξ αγχιστείας.

Ας δούμε απόσπασμα από μία σχετική δικαστική απόφαση που εξηγεί τον ανωτέρω κανόνα που ακολουθούν τα ελληνικά δικαστήρια:

Σε περίπτωση θανάτου προσώπου η χρηματική ικανοποίηση μπορεί να επιδικασθεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης. Κατά την αληθή έννοια της σχετικής διάταξης του άρθρου 932 εδ. 3 ΑΚ, που απορρέει από τον σκοπό της θέσπισής της, στην οικογένεια του θύματος περιλαμβάνονται οι εγγύτεροι και στενώς συνδεόμενοι συγγενείς του θανόντος που δοκιμάσθηκαν ψυχικά από την απώλειά του και προς ανακούφιση του ηθικού πόνου αυτών στοχεύει η διάταξη αυτή, αδιαφόρως αν συζούσαν μαζί του ή διέμεναν χωριστά.

Υπό την έννοια αυτή, μεταξύ των προσώπων τούτων δεν περιλαμβάνονται συγγενείς πέραν του πρώτου βαθμού συγγένειας εξ αγχιστείας και δευτέρου βαθμού εξ αίματος εκ πλαγίου, δηλαδή περιλαμβάνονται σ΄αυτούς όλοι οι συγγενείς εξ αίματος σε ευθεία γραμμή όπως τα δισέγγονα του θανόντος (3ου βαθμού συγγενείς εξ αίματος σε ευθεία γραμμή), ενώ, σημειωτέον, η επιδίκαση της από το άρθρο 932 εδ. 3 ΑΚ προβλεπόμενης χρηματικής ικανοποίησης στα δικαιούμενα πρόσωπα, τελεί υπό την αυτονόητη προϋπόθεση, που συνιστά πραγματικό ζήτημα, της ύπαρξης, κατ΄ εκτίμηση του δικαστή της ουσίας, μεταξύ αυτών και του θανατωθέντος, όταν ο τελευταίος ζούσε, αισθημάτων αγάπης και στοργής, η διαπίστωση της ανυπαρξίας των οποίων μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό, είτε όλων των προσώπων αυτών, είτε κάποιων ή κάποιου από αυτούς από την επιδίκαση της εν λόγω χρηματικής ικανοποίησης.

Στην προκειμένη περίπτωση το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση απέρριψε την αγωγή των εναγόντων δισέγγονων του θανόντος στο επίδικο αυτοκινητιστικό ατύχημα ως μη νόμιμη εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τον νόμο, καθώς σύμφωνα με τα ως άνω εκτιθέμενα οι ανωτέρω περιλαμβάνονται στους εγγύτερους και στενώς συνδεόμενους συγγενείς του θανόντος που δικαιούνται χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης και επομένως πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση αυτών, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση ως προς αυτούς και, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο, κατά το μέρος αυτό, να ερευνηθεί ως προς την νομική και ουσιαστική της βασιμότητα.

Πρόσφατα είχαμε δει περιπτώσεις ψυχικής οδύνης συζύγου και αδελφών από θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα και ψυχική οδύνη ανήλικου τέκνου για το θάνατο της μητέρας του από τροχαίο ατύχημα .

Θέλετε να επικοινωνήσετε με το δικηγορικό μας γραφείο για υπόθεση αποζημίωσης ψυχικής οδύνης από τροχαίο ατύχημα ;

Απάντηση: Ναι, σε περίπτωση θανάτου του προπάππου τους σε τροχαίο ατύχημα τα δισέγγονα δικαιούνται αποζημίωση για την ψυχική οδύνη.

θάνατος πεζού ψυχική οδύνη

Θάνατος πεζού και ψυχική οδύνη

apozimiosi-thanato-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,psihiki-odini,trohaio-pezo

Πώς εκτιμάται το ποσό αποζημίωσης της ψυχικής οδύνης των συγγενών πεζού θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος;

Η ψυχική οδύνη σε θανατηφόρο τροχαίο με θύμα πεζό μειώνεται με βάση την συνυπαιτιότητα του πεζού στην πρόκληση του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος.

Ας δούμε μία δικαστική απόφαση επί θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος με θύμα πεζό που καταλογίζει στον πεζό ποσοστό συνυπαιτιότητας και μειώνει αναλόγως την αποζημίωση των συγγενών για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν.

Το θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα υπαιτιότητα τόσο του πεζού, όσο και του πρώτου εναγομένου οδηγού, διότι και οι δύο επέδειξαν αμελή συμπεριφορά.

Ειδικότερα, ο μεν πεζός συντέλεσε στην πρόκληση του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος, διότι, αφενός δεν επιχείρησε να διασχίσει το οδόστρωμα από το σημείο που υπήρχαν φωτεινοί σηματοδότες, αφετέρου ενώ επέλεξε να διασχίσει αυτή από σημείο που δεν υπήρχε διάβαση πεζών, αν και ήταν υποχρεωμένος πριν κατέλθει επί του οδοστρώματος να ελέγξει την κυκλοφορία, λαμβάνοντας υπόψη την απόσταση και την ταχύτητα των κινούμενων οχημάτων, δεν συμμορφώθηκε με αυτή την υποχρέωσή του.

Ο εναγόμενος οδηγός, διότι, αν και κινούνταν σε κατοικημένη περιοχή, δεν οδηγούσε με σύνεση και τεταμένη την προσοχή του, ούτε ρύθμισε την ταχύτητά του στις επικρατούσες συνθήκες, κατά τρόπο, ώστε να ασκεί επί του αυτοκινήτου, που οδηγούσε, τον επιβαλλόμενο έλεγχο, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί εγκαίρως τον πεζό, ο οποίος εκείνη τη χρονική στιγμή διέσχιζε κάθετα το ρεύμα πορείας του και να τον παρασύρει με το προαναφερόμενο αποτέλεσμα.

Ενδεικτικό της έλλειψης της προσοχής του στην οδήγηση είναι το γεγονός ότι, έχοντας αναμμένα τα φώτα διασταύρωσης (μεσαία), θα μπορούσε να αντιληφθεί τον πεζό από απόσταση σαράντα μέτρων και να επιχειρήσει, αν όχι αποφευκτικό ελιγμό, καθώς δεν το επέτρεπαν οι συνθήκες της οδού, αφού προς τα αριστερά θα εισερχόταν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και προς τα δεξιά λόγω αναχώματος θα κινδύνευε να ανατραπεί, τουλάχιστον πέδηση ώστε με τον τρόπο αυτό, εάν δεν ήταν δυνατό να αποφύγει τη σύγκρουση, να μειώσει τουλάχιστον τα ολέθρια αποτελέσματα αυτής (σύγκρουσης). Η παράλειψη όμως οιουδήποτε ελιγμού και η μη αντίληψη του πεζού, όπως ο ίδιος κατέθεσε, καταδεικνύει την ανωτέρω αμέλειά του.

Το Δικαστήριο, εκτιμώντας τη βαρύτητα υπαιτιότητας του καθενός, οδηγείται στην κρίση ότι το ένδικο θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε αμέλεια κατά ποσοστό 70% του πεζού και 30% του εναγομένου οδηγού.

Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι ο αποβιώσας Θ. συνδεόταν με στενούς δεσμούς αγάπης και στοργής, τόσο με το υιό, τη νύφη και τα εγγόνια του με τους οποίους κατοικούσε στην ίδια οικία, όσο και με την κόρη, το γαμπρό, τα εγγόνια και τα δισέγγονα του, με τους οποίους διέμενε σε κοντινή απόσταση. Λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών, κάτω από τις οποίες επήλθε ο θάνατος του Θ., της ηλικίας του κατά το χρόνο του ατυχήματος, του βαθμού υπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, του ποσοστού συνυπαιτιότητας του θανόντος πεζού, του στενού συναισθηματικού δεσμού όλων των εναγόντων συγγενών του θανόντα πεζού και της κοινωνικής θέσης και οικονομικής κατάστασης των μερών (φυσικών προσώπων), το Δικαστήριο κρίνει ότι η εύλογη χρηματική ικανοποίηση, την οποία δικαιούνται αυτοί να λάβουν για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν από το θάνατό του, ανέρχεται σε 12.000 ευρώ για καθένα από τα τέκνα του, σε 5.000 ευρώ για το γαμπρό και τη νύφη του, σε 8.000 ευρώ για καθένα από τα εγγόνια του και σε 4.000 ευρώ για καθένα από τα δισέγγονά του, ποσά τα οποία κρίνονται εύλογα και δίκαια.»

Σε άλλες αναρτήσεις μας είχαμε εξετάσει ζητήματα αποζημίωσης ψυχικής οδύνης ανήλικου τέκνου για θάνατο της μητέρας του σε τροχαίο και συζύγου και αδελφών του θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος 

Θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για υπόθεση αποζημίωσης ψυχικής οδύνης;

Απάντηση: Το ποσό αποζημίωσης για την ψυχική οδύνη συγγενών πεζού θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος μειώνεται κατά το ποσοστό συνυπαιτιότητας του πεζού.