Αποζημίωση πεζού τραυματισμός τροχαίο εκτός διάβασης πεζών

Αποζημίωση πεζού για τραυματισμό από τροχαίο εκτός διάβασης πεζών

apozimiosi-travmatismo-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,trohaio-pezo

Ευθύνεται για το τροχαίο ατύχημα  και τον τραυματισμό του ο πεζός που διέσχιζε το οδόστρωμα εκτός διαβάσεων;

Εάν η απάντηση είναι ναι, τότε ο καταμερισμός του  ποσοστού υπαιτιότητας στον πεζό θα επιφέρει ανάλογη μείωση της αποζημίωσης που ο πεζός δικαιούται.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η πεζή διέσχισε το ρεύμα κυκλοφορίας χωρίς να υπάρχει κοντινή διάβαση πεζών, αλλά ο σηματοδότης ήταν πράσινος για τα οχήματα. Παρασύρθηκε από μοτοποδήλατο που οδηγούσε ανήλικος οδηγός.

Ας δούμε την δικαστική απόφαση με την οποία κατανεμήθηκε ποσοστό υπαιτιότητας 40% στην πεζή επειδή δεν πρόσεξε πριν διασχίσει το δρόμο και 60% στον ανήλικο οδηγό του μοτοποδήλατου επειδή είχε υπερβολική ταχύτητα και δεν μπόρεσε να αποφύγει την πεζή.

«Το τροχαίο ατύχημα έλαβε χώρα στις …… και περί ώρα 20:45, στην οδό Α. Ο Ο.Μ., ανήλικος κατά τον ανωτέρω χρόνο και, ως εκ τούτου, εκπροσωπούμενος από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα αυτού γονείς του, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ….. δίκυκλο μοτοποδήλατο 50 κ.εκ., ιδιοκτησίας της μητέρας του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική του ευθύνη στην …….. ασφαλιστική εταιρία, εκινείτο με ταχύτητα 50 χιλιομέτρων ανά ώρα, περίπου, επί της οδού Β, μετά το Σ. και έμπροσθεν της διασταύρωσης της με την οδό Γ, με κατεύθυνση προς την οδό Δ. Η ανωτέρω οδός Β στο προαναφερόμενο σημείο είναι ευθεία, διπλής κατεύθυνσης, με συνολικό πλάτος οδοστρώματος 13,50 μέτρων και τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας διαχωρίζονται με διπλή, συνεχόμενη διαχωριστική γραμμή, υπάρχει ισόπεδη διασταύρωση, ο αριθμός των λωρίδων κυκλοφορίας είναι τρεις ανά κατεύθυνση και η κυκλοφορία των οχημάτων ρυθμίζεται από φωτεινούς σηματοδότες, μη υπαρχούσης διάβασης πεζών. Κατά τον ως άνω χρόνο η οδός ήταν υγρή και, λόγω του ότι είχε νυχτώσει, υπήρχε τεχνητός φωτισμός.

Κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο, η ενάγουσα ευρισκόμενη στο δεξιό πεζοδρόμιο της ανωτέρω οδού Β, σε σχέση με ρεύμα κυκλοφορίας της προς την οδό Γ (αντίθετο με το ρεύμα κυκλοφορίας όπου εκινείτο ο ανήλικος, οδηγώντας το προαναφερόμενο μοτοποδήλατο), σκόπευε να περάσει πεζή απέναντι, στην άλλη πλευρά της οδού, από αριστερά προς τα δεξιά, όσον αφορά την πορεία του μοτοποδηλάτου, για να επιστρέψει στην οικία της επί της οδού Ο. Η ενάγουσα, έχοντας την πεποίθηση ότι μπορεί να διασχίσει ακινδύνως την ως άνω οδό, δεδομένου ότι την διέσχιζε πολύ τακτικά στα έξι χρόνια που διέμενε στην ανωτέρω διεύθυνση, διαπιστώνοντας, αφενός, ότι δεν ερχόταν κάποιο όχημα στο ρεύμα πορείας της οδού Β προς την οδό Γ και αφετέρου ότι ο σηματοδότης που βρίσκεται στο ρεύμα πορείας της οδού Β προς την οδό Γ είχε χρώμα κόκκινο για τα οχήματα που εκινούντο σ΄ αυτό, διέσχισε με γρήγορο βήμα, αρχικά, το ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Β, που οδηγεί προς την οδό Γ. Στη συνέχεια, και ενώ ο φωτεινός σηματοδότης είχε, πλέον, χρώμα πράσινο για τα κινούμενα στο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Β, που οδηγεί προς την οδό Γ  οχήματα, επεχείρησε να διασχίσει και αυτό το ρεύμα κυκλοφορίας, χωρίς, όμως, να αντιληφθεί το μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο προαναφερόμενος ανήλικος , το οποίο εκινείτο επί του προαναφερόμενου ρεύματος.

Ο ανωτέρω ανήλικος είχε αντιληφθεί την πεζή ήδη από απόσταση τριάντα μέτρων, περίπου, καθ΄ ο χρόνο αυτή διέσχιζε το αντίθετο με αυτόν ρεύμα κυκλοφορίας, όπως ο ίδιος κατέθεσε προανακριτικά ενώπιον του Ανθυπαστυνόμου του Τ.Τ. Πλην όμως, λόγω της απειρίας του, δεν κατάφερε ούτε να αποφύγει την πεζή ούτε να ακινητοποιήσει το δίκυκλο μοτοποδήλατο που οδηγούσε, αλλά την παρέσυρε, κτυπώντας την με το εμπρόσθιο αριστερό μέρος του δικύκλου, στο ύψος του φανού, με συνέπεια να υποστεί η εκκαλούσα κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κάταγμα κρανίου, υποσκληρίδιο αιμάτωμα και εγκεφαλικές θλάσεις, από την πτώση της στο οδόστρωμα και στην άκρη του κρασπέδου της προαναφερόμενης οδού.

Το τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα υπαιτιότητα τόσο του ανήλικου κατά το χρόνο του ατυχήματος οδηγού του δίκυκλου μοτοποδηλάτου, όσο και της παθούσας πεζής, επιμεριζόμενη σε ποσοστό 60% και 40%, αντίστοιχα, οι οποίοι δεν επέδειξαν την κατ΄ αντικειμενική εκτίμηση επιμέλεια, που θα επεδείκνυε κάθε άλλος συνετός οδηγός και πεζός, με βάση τους νομικούς κανόνες της κυκλοφορίας και εκείνους της κοινής πείρας και λογικής.

Ειδικότερα, ο οδηγός του μοτοποδηλάτου, καίτοι αντιλήφθηκε την κίνηση της πεζής από απόσταση 30 μέτρων, περίπου, δεν μείωσε προοδευτικά την ταχύτητα του οχήματός του, όπως επέβαλαν οι επικρατούσες συνθήκες (κατοικημένη περιοχή, περιορισμένη ορατότητα, λόγω της νυχτερινής ώρας, βρεγμένο οδόστρωμα), αλλά συνέχισε να κινείται με την ίδια ταχύτητα, που ανερχόταν, σε 50 χιλ. ανά ώρα, περίπου, επιχειρώντας απότομο φρενάρισμα, που, όμως, λόγω του βρεγμένου οδοστρώματος δεν επέφερε αποτελέσματα. Επιπλέον δεν προέβη, λόγω και της απειρίας του, σε αποφευκτικό ελιγμό, προκειμένου να αποφύγει την πεζή, στον οποίο και μπορούσε ευχερέστατα να προβεί, έχοντας εντοπίσει την εκκαλούσα ήδη από την κίνησή της στο αντίθετο με αυτόν ρεύμα και πριν συνεχίσει στο δικό του ρεύμα κυκλοφορίας.

Περαιτέρω, η παθούσα πεζή, επεχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα, σε σημείο όπου δεν υπήρχαν διαβάσεις πεζών και δεν έλεγξε προηγουμένως την απόσταση και την ταχύτητα του μοτοποδηλάτου, το οποίο εκινείτο στο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Β με κατεύθυνση προς την οδό Γ.

Πρόσφατα είδαμε και περίπτωση αποζημίωσης ψυχική οδύνης από τροχαίο ατύχημα με  θάνατο πεζού

Θέλετε να επικοινωνήσετε με το γραφείο μας για τροχαίο ατύχημα με τραυματισμό πεζού

Απάντηση: Ναι, είναι συνυπαίτιος για το τροχαίο ατύχημα και τον τραυματισμό του ο πεζός που διασχίσει το οδόστρωμα εκτός διάβασης πεζών .

θάνατος πεζού ψυχική οδύνη

Θάνατος πεζού και ψυχική οδύνη

apozimiosi-thanato-trohaio,apozimiosi-trohaio-atihima,psihiki-odini,trohaio-pezo

Πώς εκτιμάται το ποσό αποζημίωσης της ψυχικής οδύνης των συγγενών πεζού θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος;

Η ψυχική οδύνη σε θανατηφόρο τροχαίο με θύμα πεζό μειώνεται με βάση την συνυπαιτιότητα του πεζού στην πρόκληση του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος.

Ας δούμε μία δικαστική απόφαση επί θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος με θύμα πεζό που καταλογίζει στον πεζό ποσοστό συνυπαιτιότητας και μειώνει αναλόγως την αποζημίωση των συγγενών για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν.

Το θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα υπαιτιότητα τόσο του πεζού, όσο και του πρώτου εναγομένου οδηγού, διότι και οι δύο επέδειξαν αμελή συμπεριφορά.

Ειδικότερα, ο μεν πεζός συντέλεσε στην πρόκληση του θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος, διότι, αφενός δεν επιχείρησε να διασχίσει το οδόστρωμα από το σημείο που υπήρχαν φωτεινοί σηματοδότες, αφετέρου ενώ επέλεξε να διασχίσει αυτή από σημείο που δεν υπήρχε διάβαση πεζών, αν και ήταν υποχρεωμένος πριν κατέλθει επί του οδοστρώματος να ελέγξει την κυκλοφορία, λαμβάνοντας υπόψη την απόσταση και την ταχύτητα των κινούμενων οχημάτων, δεν συμμορφώθηκε με αυτή την υποχρέωσή του.

Ο εναγόμενος οδηγός, διότι, αν και κινούνταν σε κατοικημένη περιοχή, δεν οδηγούσε με σύνεση και τεταμένη την προσοχή του, ούτε ρύθμισε την ταχύτητά του στις επικρατούσες συνθήκες, κατά τρόπο, ώστε να ασκεί επί του αυτοκινήτου, που οδηγούσε, τον επιβαλλόμενο έλεγχο, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί εγκαίρως τον πεζό, ο οποίος εκείνη τη χρονική στιγμή διέσχιζε κάθετα το ρεύμα πορείας του και να τον παρασύρει με το προαναφερόμενο αποτέλεσμα.

Ενδεικτικό της έλλειψης της προσοχής του στην οδήγηση είναι το γεγονός ότι, έχοντας αναμμένα τα φώτα διασταύρωσης (μεσαία), θα μπορούσε να αντιληφθεί τον πεζό από απόσταση σαράντα μέτρων και να επιχειρήσει, αν όχι αποφευκτικό ελιγμό, καθώς δεν το επέτρεπαν οι συνθήκες της οδού, αφού προς τα αριστερά θα εισερχόταν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και προς τα δεξιά λόγω αναχώματος θα κινδύνευε να ανατραπεί, τουλάχιστον πέδηση ώστε με τον τρόπο αυτό, εάν δεν ήταν δυνατό να αποφύγει τη σύγκρουση, να μειώσει τουλάχιστον τα ολέθρια αποτελέσματα αυτής (σύγκρουσης). Η παράλειψη όμως οιουδήποτε ελιγμού και η μη αντίληψη του πεζού, όπως ο ίδιος κατέθεσε, καταδεικνύει την ανωτέρω αμέλειά του.

Το Δικαστήριο, εκτιμώντας τη βαρύτητα υπαιτιότητας του καθενός, οδηγείται στην κρίση ότι το ένδικο θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε αμέλεια κατά ποσοστό 70% του πεζού και 30% του εναγομένου οδηγού.

Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι ο αποβιώσας Θ. συνδεόταν με στενούς δεσμούς αγάπης και στοργής, τόσο με το υιό, τη νύφη και τα εγγόνια του με τους οποίους κατοικούσε στην ίδια οικία, όσο και με την κόρη, το γαμπρό, τα εγγόνια και τα δισέγγονα του, με τους οποίους διέμενε σε κοντινή απόσταση. Λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών, κάτω από τις οποίες επήλθε ο θάνατος του Θ., της ηλικίας του κατά το χρόνο του ατυχήματος, του βαθμού υπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, του ποσοστού συνυπαιτιότητας του θανόντος πεζού, του στενού συναισθηματικού δεσμού όλων των εναγόντων συγγενών του θανόντα πεζού και της κοινωνικής θέσης και οικονομικής κατάστασης των μερών (φυσικών προσώπων), το Δικαστήριο κρίνει ότι η εύλογη χρηματική ικανοποίηση, την οποία δικαιούνται αυτοί να λάβουν για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν από το θάνατό του, ανέρχεται σε 12.000 ευρώ για καθένα από τα τέκνα του, σε 5.000 ευρώ για το γαμπρό και τη νύφη του, σε 8.000 ευρώ για καθένα από τα εγγόνια του και σε 4.000 ευρώ για καθένα από τα δισέγγονά του, ποσά τα οποία κρίνονται εύλογα και δίκαια.»

Σε άλλες αναρτήσεις μας είχαμε εξετάσει ζητήματα αποζημίωσης ψυχικής οδύνης ανήλικου τέκνου για θάνατο της μητέρας του σε τροχαίο και συζύγου και αδελφών του θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος 

Θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για υπόθεση αποζημίωσης ψυχικής οδύνης;

Απάντηση: Το ποσό αποζημίωσης για την ψυχική οδύνη συγγενών πεζού θύματος θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος μειώνεται κατά το ποσοστό συνυπαιτιότητας του πεζού.