Πώς αποζημιώνεται ο σερβιτόρος για τα εισοδήματα που χάνει εξ αιτίας του τραυματισμού του σε τροχαίο ατύχημα και της συνακόλουθης αδυναμίας του να εργαστεί;
Σε περίπτωση τραυματισμού από τροχαίο ατύχημα κάθε θύμα δικαιούται αποζημίωση για την απώλεια των εισοδημάτων του .
Πράγματι, κάθε τραυματίας από τροχαίο ατύχημα θα χρειαστεί κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να αποκατασταθεί η υγεία του. Το χρονικό αυτό διάστημα μπορεί να διαρκέσει μερικές ημέρες, αλλά μπορεί να διαρκέσει και αρκετούς μήνες σε περίπτωση σοβαρού τραυματισμού. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα ο τραυματίας δεν μπορεί να εργαστεί, διότι είναι προσωρινά ανίκανος για εργασία. Συνεπώς είναι πολύ κρίσιμο το ζήτημα πώς θα αποζημιωθεί για την απώλεια των εισοδημάτων του.
Η αξίωση αυτή είναι γνωστή είτε ως αποζημίωση για απολεσθέντα εισοδήματα, είτε ως αποζημίωση για διαφυγόντα έσοδα.
Είναι μια από τις βασικότερες αξιώσεις αποζημίωσης κάθε τραυματία τροχαίου ατυχήματος και καλύπτει τους μισθούς, τα ημερομίσθια και γενικότερα τα εισοδήματα κάθε εργαζόμενου από την εργασία του, τα οποία χάθηκαν κατά την περίοδο της αποθεραπείας του από τον τραυματισμό εξαιτίας του τροχαίου ατυχήματος.
Στην περίπτωση, όμως, του σερβιτόρου που τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα το ζήτημα της αξίωσης για την αποζημίωση του από διαφυγόντα εισοδήματα είναι πιο σύνθετο συγκριτικά με τους άλλους εργαζόμενους, διότι ο σερβιτόρος αμείβεται με ένα σταθερό ημερομίσθιο, με ποσοστά από τους λογαριασμούς των πελατών που εξυπηρετεί και με φιλοδωρήματα.
Πώς θα υπολογιστούν οι αποδοχές του σερβιτόρου που δεν εργάστηκε επειδή τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα;
Η δικαστική απόφαση που εξετάζουμε αντιμετώπισε μια τέτοια αξίωση αποζημίωσης σερβιτόρου λόγω απολεσθέντων εισοδημάτων και μάλιστα για χρονικό διάστημα ενός έτους, κατά το οποίο ο σερβιτόρος δεν μπορούσε να εργαστεί μέχρι να αναρρώσει πλήρως μετά τον τραυματισμό του από το τροχαίο ατύχημα.
Επρόκειτο δηλαδή για τροχαίο ατύχημα με σοβαρό τραυματισμό που είχε ως συνέπεια την αδυναμία του σερβιτόρου να εργαστεί για ένα έτος.
Το Δικαστήριο δέχτηκε λοιπόν ότι κατά το χρόνο του ατυχήματος ο σερβιτόρος εργαζόταν 4 ημέρες την εβδομάδα, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. Το ημερομίσθιο του σερβιτόρου ανερχόταν στο ποσό των 70€. Κατά τις ημέρες των εορταστικών περιόδων (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιάς και Πάσχα) ο σερβιτόρος λάμβανε πρόσθετη αμοιβή 30€ ημερησίως για 10 ημέρες.
Το Δικαστήριο δέχτηκε επίσης ότι μέχρι την αποθεραπεία του ο σερβιτόρος παρέμεινε ανίκανος για εργασία ένα περίπου έτος μετά τον τραυματισμό του κατά το οποίο δεν μπορούσε να εργαστεί, διότι η εργασία κάθε σερβιτόρου είναι γνωστό ότι είναι επίπονη, απαιτεί ορθοστασία πολλών ωρών και συνεχή βάδιση και προϋποθέτει άριστη σωματική υγεία.
